ตั้งชื่อแบบนี้ไม่ใช่โปรแกรมหนังเรื่องใหม่ที่จะเข้าปลายซัมเมอร์นี้นะคะ หุหุ..แต่เป็นเพราะตอนนี้อิ่เจ๊ของสองแสบกำลังประสบสภาวะทิ้งทุ่นจากแม่แมวจรตัวนึง ที่จู่ ๆ ก็มาคลอดลูกไว้ที่ตึก แล้วก็ทิ้งไอ้เจ้าพวกตัวเล็ก ๆ ไปให้เป็นภาระการเลี้ยงดูเล่นของอิ่เจ๊มันอ่ะฮ่ะ T^T
ก่อนที่จะไปรับชมความน่าสะพรึงของเอเลี่ยนตัวน้อยฝูงนี้ แอดมินขอเล่าท้าวความย้อนไปนิดนึงก่อน...เมื่อประมาณ 2 เดือนที่แล้ว แอดมินนั่งทำงานอยู่ที่ออฟฟิศตึก 9 ฮ่ะ จู่ ๆ ก็มีแมวจรสีสวยหางกุดตัวอ้วนพีตัวนึง แวะเดินดุ่ม ๆ เข้ามาทักทายกันในตึกซะงั้น เหมือนประหนึ่งว่าพี่แกจะไปเซเว่นหน้าปากซอยก็เลยแวะทักเพื่อนบ้านนิดนึง
อิ่เจ๊ล่ะแสนจะดีใจฮ่ะ เพราะตั้งแต่รับสองแสบมา เรด้าหาแมวก็ไวขึ้น เดินไปตรงไหนก็พบเจอแมวไปซะหมด แถมแมวแม่มมม..น่ารักทุกตัว ต่อให้ขี้กลากขึ้น ไรมาเต็ม หรือขี้ตาเขลอะ
หลังจากทักทายลูบหัวลูบหางยัยแมวจรตัวนี้ไปสักนาทีนึง ก็สังเกตได้ว่า แมวจรตัวนี้กำลังท้องแก่ฮ่ะ แว่บแรกก็ เฮ้ย...หรือมันจะมาหาโลเคชั่นคลอดลูกฟระ แต่มาคลอดลูกที่นี่จะไปคลอดตรงไหน ตึก 9 ที่อิชั้นนั่งทำงานอยู่มันไม่มีซอกหลืบอะไรที่พอจะหลบได้เลยนะ มันเตียนโล่งโปร่งสบายซะขนาดนี้
แม้ว่าในใจจะอนุญาตไปเรียบร้อยแล้วว่ามาเหอะ..มาคลอดอิ่ตรงไหนก็ได้ แหะ ๆ แต่ก็รู้ว่ามันยากที่จะหาที่หลบสายตาใครต่อใครคลอดเด็ก ๆ
ยัยแมวจรท้องแก่ตัวนี้อ้อนอิชั้นอยู่พักใหญ่ฮ่ะ จากนั้นก็ลุกเดินดุ่มๆ โดดข้ามรั้วปูนออกไปตึกข้าง ๆ ซึ่งพอสอบถามจากแม่บ้านตึกติด ๆ กัน ก็รู้ว่ามันก็ไม่เชิงเป็นแมวจรซะทีเดียว คือยังมีพี่ยามของตึกข้าง ๆ คอยให้อาหารมันอยู่
อิชั้นก็เบาใจฮ่ะ อย่างน้อยมันก็ไม่อดซะทีเดียวหรอกนะในสภาพที่ท้องแก่แบบนี้
ผ่านไปราว ๆ เดือนนึงได้ฮ่ะ..จู่ ๆ น้องเสมียนของตึกฝั่งโน้นที่มาส่งงานให้อิชั้นเซ็นต์ก็รายงานว่า
"พี่แหม่ม..มีแมวจรมาออกลูกไว้ในห้องเก็บของอ่ะ"
ห๊ะ..อะไรนะ...
"แล้วเธอเห็นตัวรึเปล่า แม่แมวสีอะไร ลูกแมวมีกี่ตัว คลอดไว้ตึกไหน" อิชั้นนึกสงสัยว่ามันคงเป็นยัยแมวจรท้องแก่ตัวนั้นแหง
"สีมันตุ่น ๆ อ่ะพี่ บอกไม่ถูก สีเทา ๆ ส้ม ๆ ลูกมันมี 4 หรือ 5 ตัวนี่ล่ะ หนูไม่กล้าไปดูมันบ่อย แม่มันขู่อ่ะ"
เอาล่ะสิ..อิชั้นเริ่มกังวลแระ..อยู่ดี ๆ ก็มีเด็กอ่อนมาคลอดปุ๊ในตึกซะงั้น
"งั้นเธอก็อย่าไปกวนมันละกัน ให้มันอยู่อย่างนั้นแหละ คอยดูไอ้โร่ด้วยอย่าให้มันเข้าไปกัดเด็กๆ" อิชั้นสั่งลูกน้องไปว่างั้น เพราะตึกที่แม่แมวไปคลอดลูก ดันอยู่ใต้การปกครองของไอ้ทาโร่...แมวมรดกประจำหอพักที่ครองพื้นที่ตึก 3 มานานกว่า 5 ปีแล้ว
อิชั้นทำได้แค่นั้นฮ่ะ เพราะไม่อยากแทรกแซงแมว อีกอย่าง..ไอ้ตัวเองรึก็มีสองแสบไว้เลี้ยงดูฝั่งนี้อยู่แล้ว ก็เลยไม่คิดว่าจะต้องไปรับภาระแมวเด็กมาจากอิ่แม่แมวอีก
เหตุการณ์หาได้เป็นไปโดยปกติไม่ฮ่ะ....ผ่านมาอีกสักเดือนนึง..คราวนี้น้องเสมียนมารายงานอีกละ
"พี่แหม่ม..หนูไม่เห็นแม่แมวมา 2 วันแล้วอ่ะ..ลูกแมวมันร้องกันใหญ่เลย สงสัยแม่มันจะทิ้งแล้วอ่ะ"
อ้าว..ไหงงั้นอ่ะ..หว่างคิ้วของอิชั้นใบ้หวยเป็นเลข 11 ทันที
"เฮ้ย..เดี๋ยวลูกมันก็ตายหรอก เธอคอยดู ๆ หน่อยสิ ว่าแม่มันไม่มาจริงป่าว ถ้าไม่มายังไงก็ต้องมีอะไรให้ลูกแมวกินนะ เดี๋ยวมันจะแย่เอาซะก่อน"
อิชั้นสั่งลูกน้องให้คอยสังเกตดูฮ่ะ ว่าแม่แมวจะย้อนกลับมาเลี้ยงลูกรึเปล่า แต่ที่สุดแล้ว ผ่านไปอีกวันกับคืน..มันก็ไม่มาแฮะ..อย่ากระนั้นเลย ทิ้งไว้ ลูกแมวจะตายซากเป็นมัมมี่ไปก่อนแน่ ๆ อิชั้นก็เลยต้องกำหนดสภาวะช่วยชีวิตฉุกเฉิน เอาฟระ...แม่ไม่มี..อิ่เจ๊เลี้ยงให้พวกหนูรอดก่อนก็ได้...
 |
| โฉมหน้าแม่แมวจรที่มาหย่อนลูกทิ้งไว้ให้ |
บล็อคคราวหน้าเรามาป๊ะหน้าแมวเอเลี่ยนตัวจ้อยฝูงนี้กันนะคะ ว่าสภาพตอนเอาออกมาจากห้องเก็บของ มันเป็นยังไงกันบ้าง แล้วกลับมาพบกันได้ใหม่ในครั้งหน้าค่ะ
