ความซนไม่สิ้นสุด ตอน เจ๊หาหนูเจอป่าววว..

ช่วงนี้งานที่ออฟฟิศน้อยฮ่ะ เรียกได้ว่าเป็นช่วงทะเลราบเรียบ คลื่นลมสงบ ก่อนพายุใหญ่จะมา หุหุ..ดังนั้น หลังจากอิชั้นออกไปตระเวนซื้ออุปกรณ์ข้าวของที่ต้องนำมาบูรณาการซ่อมแซมห้องหับต่าง ๆ ให้กับลูกค้าที่จะเข้ามาพักในตึกเรียบร้อยในแต่ละวันแล้ว ก็เลยมีเวลาว่างพอที่จะมานั่งเล่นกับยัยกะทิได้เป็นพัก ๆ อ่ะนะคะ

และเนื่องจากช่วงนี้เป็นช่วงหน้าฝน ซึ่งแน่นอนว่าสภาพภายนอกก็จะค่อนข้างชื้นแฉะพอสมควร แถมยัยกะทิเอง ช่วงหลังนี่ก็ทั้งดื้อ ทั้งซน >0</ หากปล่อยตัวหรือเผลอเปิดประตูให้แม่นี่ออกไปได้ทีไร ก็มักจะวิ่งจู๊ดดด..ออกไปไล่จับนกจับแมลงที่ลานดินป่าหญ้าหลังตึกทุกที เป็นที่น่าปริเวทนาสำหรับอิ่เจ๊มันมาก T^T เพราะนอกจากจะต้องเดินท่อม ๆ วิ่งอ้อมป่าไล่จับแม่กะทิกลับมาให้ได้แล้ว ก็ยังกลัวว่ามันจะวิ่งเตลิดหนีเข้ารกเข้าพง หรือวิ่งไปทางด้านหน้าถนนดิน ซึ่งมีบ้านที่เค้าเลี้ยงหมาดุ ๆ ไว้ตั้งหลายตัวอีกตะหาก

อย่ากระนั้นเลย..ช่วงนี้กักตัวยัยกะทิไว้แต่ในออฟฟิศดีกว่าฮ่ะ ซึ่งแน่นอน ว่าความซนระดับหนูกะทินี่ กักขังหน่วงเหนี่ยวยังไงก็เอาไม่ค่อยจะอยู่ ไปดูวันว่างของอิ่เจ๊กับยัยกะทิกันนะคะ 

วันนี้แม่กะทิบุกห้องเก็บเครื่องนอนฮ่ะ..ส่่วนใหญ่แล้วป้าแม่บ้านจะพับเครื่องนอนแขกเอาไว้ในห้องนี้ จริง ๆ อิชั้นไม่อยากให้ยัยกะทิมาปีนป่ายเครื่องนอนสักเท่าไหร่หรอก เพราะกลัวแขกบางคนจะแพ้ขนแมว แต่บังเอิญว่าเมื่อวานกะทิอาบน้ำสะอาดเอี่ยมเรี่ยมเร้เ่รไรละ พอไปเจอมันนอนสบายอารมณ์บนตระกร้าผ้าเข้า ก็เลยดุไม่ลง <3

พออิ่เจ๊หาตัวเจอ ก็เริ่มหาที่ซ่อนใหม่ ช่วงนี้ยัยกะทิชอบเล่นซ่อนหาฮ่ะ แล้วเป็นกับอิชั้นคนเดียวด้วยนะ เรียกว่าพอได้ยินเสียงปั๊บก็รีบวิ่งไปแอบ พออิชั้นเดินไปเจอ หรือเข้าไปใกล้ ๆ ก็แกล้งเอาขายื่นออกมาจากที่ซ่อนแล้วตะปปให้ตกใจเล่น มันอ่ะ...สนุก แต่อิ่เจ๊มันอ่ะ..หัวใจจะวายเอา เอ้า..ๆ แล้วก็มุดเข้าไปไอ้เจ้าชั้นวางเครื่องนอนนั่นอ่ะ 

กะทิ : อิอิ...คราวนี้อิ่เจ๊หาทิไม่เจอแน่ ๆ ( >_<")

อิ่เจ๊ : ฮั่นแน่ะ..ทำไรอ่ะทิ ออกมาเดี๋ยวนี้นะ..

กะทิ : ว้า..หาหนูเจอซะแระ เล่นอย่างอื่นก็ด่ะ

สังเกตช่วงลำตัว มันจะอ้วนคับตระกร้าผ้าอยู่ละ..นี่อิชั้นเลี้ยงดีเกินไป หรือนังทิมันแอบสูบลมตัวเองตอนอิ่ชั้นไม่อยู่ก็ไม่รู้เนี่ย 

ต้องโทษพวกที่อยู่ตึกนั่นแหละฮ่ะ..เช้าขึ้นมา ต่างคนต่างก็ขยันเติมอาหารในถ้วยยัยกะทิซะจริง ป้าแม่บ้านเดินมาดู เอ๊า..กะทิอาหารหมด > เติม สาย ๆ พี่ไอซ์น้องเสมียนที่ตึก 9 เดินมา อ๊ะ..อาหารเหลือน้อย > เติม เที่ยง ๆ พี่หน่อง น้องเสมียนตึก 5 เดิืนมา แหม..ทำไมไม่มีใครเติมอาหารให้กะทิเนี่ย (จริง ๆ มันกินหมดละ) เอ้า.. > เติม สุดท้าย..อิชั้นขับรถมาเซ็นต์งานที่ตึก โถ...กะทิไม่มีไรกินเลย (มันกินหมดรอบที่ 4 แล้วว้อย) เอ๊าาาา > เติม...มันไม่อ้วนจนพุงแตกตายก็บุญนักหนาละ Y^Y

หยิบให้โหน่ย ๆ ม้วนกระดาษมันตกลงไปอยู่ในนั้นแย้วอ่ะ..แม๊ววววว.

สักพักพออิชั้นเดินไปกวนใจมันมาก ๆ เข้า ก็วิ่งปรู๊ดลงไปซ่อนอยู่ใต้ชั้นวางผ้าอีกรอบฮ่ะ..งานนี้ต้องปล่อยให้เล่นซนไปจนกว่าจะได้เวลากลับเข้ากรงอ่ะเนอะ อย่างน้อยเค้าก็ได้มีความสุขเวลาได้ออกมาจากกรงบ้าง ถึงแม้จะไม่ได้ออกไปวิ่งลั้นลานอกออฟฟิศก็เหอะ ^^

แล้วกลับมาพบกับกะทิได้ใหม่ในครั้งหน้านะคะ

เรื่องและภาพประกอบโดย Pacharawalai

Read More

เพื่อนต่างสายพันธุ์

จิ่บอกว่าหลาย ๆ ครั้งที่อิชั้นเคยดูวีดีโอทางยูทูปแล้วเห็นหมากับแมวเล่นด้วยกันได้ อยู่ด้วยกันได้ แล้วก็ให้นึกอยากให้ยัยกะทิกับบรรดาหมา ๆ ทั้ง 7 (ล้อเล่งงง..มีไม่เยอะขนาดนั้นหรอก แหม่~) ผูกมิตรกันได้เหมือนหมากะแมวที่อยู่ในคลิืปมั่งอ่ะนะคะ

วันสองวันมานี่ อิชั้นก็พยายามจะเริ่มต้นคู่ของยัยกะทิกับเจ้าแครอทก่อน เคยเล่าให้ฟังไปมั่งแล้วอ่ะเนอะ ว่าเจ้าแครอทเป็นหมาพันธุ์ชิสุของพี่แม่บ้าน ที่มีบุคลิกเรียบร้อยน่ารัก แล้วก็ขี้อ้อนมาก ที่สำคัญ แครอทเป็นหมาที่ดูท่าจะสนอกสนใจยัยกะทิเป็นพิเศษ เพราะทุกครั้งที่พี่แม่บ้านปล่อยตัวออกมานอกห้อง ก็มักจะวิ่งปรู๊ดไปที่กรงยัยกะทิ แล้วก็นั่งดู นั่งเฝ้าได้คราวละเป็นชั่วโมง ๆ เสมอ

อย่ากระนั้นเลยฮ่ะ ไหน ๆ ยัยกะทิก็เป็นแมวเลี้ยงเดี่ยว ไม่มีเพื่อนมีฝูงที่เป็นสัตว์สปีชี่ส์เดียวกันแระ ก็ลองให้ฝึกให้เจ้าสองตัวนี่เป็นเพื่อนกันให้ได้จะเป็นไร 

ส่วนตัวยัยกะทิเอง อิชั้นว่ามันไม่กลัวเจ้าแครอทสักเท่าไหร่หรอกฮ่ะ เพราะเมื่อตอนที่กะทิอยู่บ้านเดิมของพี่สาว มันก็อยู่กับ "เจ้าเป็นหมา" ซึ่งเป็นหมาพันธุ์ลาบาดอร์ใหญ่ยักษ์๋ของที่บ้านเค้าตัวนึงอยู่ละ อยู่ในที่นี้ก็คือ เดินผ่านกันได้ โดยไม่ตบ ไม่จิก ไม่กัด ถึงแม้จะไม่ได้เล่นนัวเนียกันเป็นพิเศษอะไรก็เถอะ

เมื่อวันก่อนนู้นอิชั้นเริ่มต้นจากการทดลองนำยัยกะทิมาอยู่ร่วมออฟฟิศกับเจ้าแครอทฮ่ะ ซึ่งก็แน่นอนว่า รายการนี้ยัยกะทิดูระแวดระวังตัวค่อนข้างมาก ไม่นับเจ้าแครอทที่อยากรู้อยากเห็นว่ากะทิเป็นตัวอารายตลอดเวลา ใช้เวลาให้แต่ละตัวนอนจ้องตากันไปมาอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง ยัยกะทิถึงจะทำใจกล้าโดดลงจากโซฟาเดินย่อง ๆ ไปตรงโน้นตรงนี้ได้มั่ง

เมื่อวานอิชั้นก็เลยเอาใหม่ฮ่ะ...คราวนี้ใช้ยุทธวิธีมีของเล่นให้ืเล่นมาช่วย อิชั้นกางอุโมงค์ผ้าให้ยัยกะทิโดดเข้าไปกลิ้งเล่นเพื่อเป็นการคลายความกังวลเกี่ยวกับเจ้าแครอท และเป็นการเพิ่มที่หลบซ่อนเมื่อยามที่รู้สึกไม่ปลอดภัยได้อีกด้วย ผลก็ออกมาค่อนข้างดีอ่ะนะคะ เพราะยัยกะทิดูกลัวเจ้าแครอทน้อยลง เสียแต่ว่าเจ้าแครอทดั๊น..กลัวยัยกะทิแทนซะนี่ อุอุ..เรามาดูท่าทีของหนึ่งหมากับหนึ่งแมวที่กำลังจะกลายเป็นเกลอกันในภายภาคหน้าด้วยกันนะคะ

เรื่องและภาพประกอบโดย Pacharawalai

Read More

มาเล่นกันเถอะ ๆ

ที่ตึกของอิชั้นนอกจากจะมีแม่กะทิพุงโตที่เป็นขาใหญ่ประจำกรง (เนื่องจากมันครองอยู่คนเดียว ฮา~) แล้ว ก็ยังมีน้องหมาอีกสองตัวของพวกแม่บ้านที่อุปนิสัยแตกต่างกันมากมายฮ่ะ

น้องหมาตัวแรกชื่อเจ้าตุ่น เป็นหมาพันธุ์ชิสุที่ร่าเริงที่สุดในสามโลก >0</ คือ..ใครจะยังไงอะไรไม่รู้ล่ะ ตรูขอโดด ขอวิ่ง ขอรื่นเริงไว้ก่อน กับน้องหมาอีกตัวชื่อเจ้าแครอท ซึ่งก็เป็นพี่น้องครอกเดียวกับเจ้าตุ่นนั่นล่ะ เพียงแต่ตัวนี้จะสงบเสงี่ยมเรียบร้อยกว่า แต่ถ้าได้เข้าคู่กันแล้ว ก็ซนสะบัดช่อได้ไม่แพ้กันเลยทีเดียว

ด้วยความที่กะทิเป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นของแปลกสำหรับสองหมา เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่ได้ออกไปเยี่ยมกรายที่ไหนนอกจากในบริเวณตึก หลายครั้งเลยทีเดียวฮ่ะ ที่ป้าแม่บ้านมาเล่าให้ฟังว่า สองหมามักจะแวะเวียนไปเยี่ยมเยียนกะทิที่กรงเสมอ

โดยเฉพาะเจ้าแครอทนี่ดูจะสนอกสนใจกะทิมากเป็นพิเศษ เพราะหากป้าแม่บ้านปล่อยตัวออกมาวิ่งเล่นนอกห้องเมื่อใด เจ้านี่ก็มักจะมานั่งเฝ้าหน้ากรงยัยกะทิสักนิดสักหน่อยเป็นประจำ ประมาณว่า ไหนดูสิ..จะมีใครปล่อยไอ้เจ้าตัวนี้ออกมาเล่นกับตะเองบ้างมั้ย

เมื่อวานนี้เป็นฤกษ์ดีฮ่ะ อิชั้นเอากะทิเข้ามาไว้ในออฟฟิศเรียบร้อยละ แม่กะทิก็นั่งเล่น เดินเล่น วิ่งเล่นไปตามเรื่อง สองหมาจอมแสบก็วิ่งหน้าตั้งมาโดดหยองแหยงอยู่หน้าประตูออฟฟิศ ประมาณว่าจะขอเข้ามาเล่นด้วยว่างั้นเหอะ แต่ด้วยความที่ป้าแม่บ้านเจ้าของเจ้าตุ่นรู้ดีว่า ขืนปล่อยให้เจ้าตุ่นเข้าออฟฟิศมา มีหวังได้เฮฮาปาจิงโกะกันออฟฟิศแตกแน่ ก็เลยรีบเรียกเจ้าตุ่นไปก่อน เหลือแต่แครอทที่ยืนหน้าเริ่ดบิดตรูดบิดหางรออยู่หน้าประตู สุดท้าย...น้องเสมียนก็ใจอ่อนปล่อยเจ้าแครอทเข้ามาซะงั้น

งานนี้หนึ่งหมากับหนึ่งแมวได้เผชิญหน้ากันโดยไม่มีกรงป้องกันภัยฮ่ะ กะทิไม่ตื่น ไม่ขู่ แต่ก็ดูเหมือนระแวดระวังตัวอยู่ไม่น้อย (คาดว่าเพราะกะทิเองก็คุ้นชินกับหมาใหญ่ที่บ้านเดิมอยู่บ้างแล้ว)..แครอทก็ไม่เห่าพี่กะทิ แต่ทำท่ากระดึ้บกระดั๊บอยากเล่นด้วยซะเต็มประดา..ผลสุดท้ายเมื่อต่างฝ่ายต่างจ้องกันสักพัก กะทิก็โดดลงจากโซฟา แล้วค่อย ๆ ย่องเข้าบ้านของตัวเองไปดื้อ ๆ

แครอทยังไม่ละความพยายามที่จะผูกมิตรกับพี่กะทิฮ่ะ เรามาแอบดูวิธีผูกสัมพันธไมตรีของเจ้าแครอทกันนะคะ

แครอท : เฮ้..ตะเอง เก๊าชื่อแครอทน๊า..เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ
พี่กะทิ : .....ไม่.....
แครอท : น่า..นะ เก๊าอยากเล่นกะตะเองอ่ะ เก๊าไม่กัดตะเองหรอก เก๊าแค่อยากเล่นด้วยเท่านั้นเอง
พี่กะทิ : ......ไม่ !!!...

แครอท : พี่ก๊าป..ไอ้ตัวหัวกลม ๆ พุงย้อย ๆ หน้าแปลก ๆ ในบ้านนั่น มันไม่ยอมเล่นกะเก๊าอ่ะ..
อิ่เจ๊ : ชวนไปเรื่อย ๆ สิจ๊ะ..เดี๋ยวพี่เค้าก็เล่นด้วยเองแครอท

แครอท : ตุเอง..มาเล่นกันเถอะ..มาเล่นกันเถอะ..
กะทิ : ............ไม่..............!!
อิ่เจ๊ : 55555+

ด้วยความสงสานเจ้าแครอท อิชั้นก็เลยอุ้มยัยกะทิออกมานอนบนโซฟาให้สบตาปิ๊งปั๊งกันไปเรื่อย ๆ สักพัก กะทิก็เดินปลีกตัวออกไปนอนบนโซฟาอีกมุมหนึ่ง โดยมีเจ้าแครอทนอนเฝ้าอยู่บนพื้นตามเคย

เอ..แล้วเมื่อไหร่สองตัวนี้จะส่ายตรูดส่ายหางด้วยกันได้เนี่ย เรามาติดตามความคืบหน้าของความสัมพันธ์ของเพื่อนต่างสปีชี่ส์ระหว่างพี่กะทิกับน้องแครอทได้ในตอนต่อ ๆ ไปนะคะ :)

เรื่องและภาพประกอบโดย Pacharawalai

Read More

สนุกจริง ๆ แม่คุณเอ๊ย..

หลาย ๆ คนคงเคยเห็น หรือผ่านตาตะกร้าผ้าโครงลวดแบบพับได้ที่มีราคาตั้งแต่หลักไม่ถึงร้อยไปจนถึงไม่เกิน 3-400 บาทกันมาบ้างแล้วอ่ะนะคะ

จริง ๆ ไอ้ตระกร้าผ้าแบบนี้อิชั้นก็เคยผ่านตาหลายครั้งฮ่ะ เพราะมันมีวางขายอยู่หลายที่เลยทีเดียว แต่ก็ไม่ได้นึกอยากได้ หรือซื้อหาเอามาใช้อะไรนัก เพราะรู้สึกว่าที่บ้านก็มีตระกร้าพลาสติกใช้งานอยู่ละ จะซื้อมาทำไมให้เปลืองตังค์ฟระ

จนเมื่อวันก่อนบังเอิ๊นน..เปิดไปเจอบล็อกของคนรักแมวบล็อกนึงเข้าฮ่ะ เธอเล่าว่าเธอได้ซื้อไอ้เจ้าตระกร้าผ้าโครงลวดแบบพับได้แบบนั้นมาให้น้องแมวของเธอใช้เป็น ของเล่น..อิชั้นก็..ห๊ะ..อะไรนะ ซื้อมาให้เจ้านายตัวแสบที่บ้านเล่นงั้นเหรอ ยังไงอ่ะ..พอเห็นภาพความสนุกของมะแมวกับอุโมงค์ผ้าที่เธอเก็บมาฝากปั๊บ อิชั้นก็ปิ๊ง..ตาโตเป็นไข่ห่าน ห่าน ห่าน อยากได้ขึ้นมาให้ยัยกะทิขึ้นมาทันควัน

อย่ากระนั้นเลย ไปซื้อกันเถอะ ไปซื้อกันเถอะ !! (ฮา~) ผ่านไปไม่ทันถึงสองวัน อิชั้นก็เผ่นแน่บไปซื้อไอ้เจ้าตระกร้าผ้าแบบที่เห็นตัวอย่างในบล็อกนั้นจากโฮมโปรมาอันนึงเลยค่ะ

ไหน..ลองเอามาอวดยัยกะทิหน่อยสิ ว่ามันจะยอมเข้าไปเล่นแบบเดียวกับน้องแมวของเจ้าของบล็อกนู้นมั้ย..

กางปุ๊บ วางตะแคงปั๊บ แม่กะทิก็เข้ามาดม ๆ ประมาณเทสต์สินค้าเล็กน้อยฮ่ะ อิชั้นก็เลยเอากระพรวนโยนนำทางเข้าไปในรอยแยกของผ้าปากตระกร้า..ได้ผลแฮะ แม่นี่มุดพรวดตามเข้าไปแทบจะในทันทีอ่ะนะคะ..อุอุ...^0^/

ได้ยินเสียงกระพรวนกรุ๋งกริ๋ง ๆ พร้อมกับตระกร้าผ้ากลิ้งโคโล่ไม่หยุดหย่อน อิชั้นก็เลยลองเปิดดูว่านังอ้วนมันทำอาราย..

โอ้ว..สนุกจริงนะยะหล่อน..5555+ กลิ้งคว่ำกลิ้งหงายไม่ยอมออกมาจากอุโมงค์เลย แตะปากอุโมงค์ไม่ได้ด้วยนะ แม่นี่..มีตบ !!

ทิ..ทิ..เล่นพอยังลูก..ออกมาเ่ล่นกะเก๊ามั่งม่ะ..

 ไสเจียฮ่ะ..เรียกยังไงก็ไม่ออก 

สนุกได้เป็นพัก ๆ เลยอ่ะ ลืิ่มอิ่เจ๊มันได้ในบัดดล ซึ่งก็ดีเหมือนกัน เพราะระหว่างที่คุณเธอเล่นอุโมงค์ผ้า อิชั้นก็นั่งเซ็นต์งานมั่ง ดูละคอนในทีวีมั่งไปพลาง ๆ ไม่เสียสตางค์เปล่าที่อุตส่าห์ซื้อมาฝากเนอะทิเนอะ..

ใครที่อยากได้ของเล่นราคาไม่แพงให้น้อง แมว ที่บ้านก็ลองมองหาตระกร้าผ้่าโครงลวดแบบนี้มาได้นะคะ นอกจากจะช่วยเพิ่มความสนุกให้กับเจ้าตัวเล็กในบ้านของเราแล้ว เวลาน้องแมวของเราเบื่อ ก็ยังสามารถนำมาใช้ประโยชน์อื่นได้อีกด้วย เอิ่ม..มีข้อแม้ว่าถ้ามันไม่ทำของเราพังซะก่อนอ่ะนะ 555+ T^T แล้วกลับมาพบกับกะทิได้ใหม่ในครั้งหน้านะคะ

เรื่องและภาพประกอบโดย Pacharawalai

Read More